Başka Çocuklara Tahammülsüzlük-Deneyimli Anne
GENEL KONULAR GÜZELLİK DENEYİMLERİM MUTFAK DENEYİMLERİM ANNELİK DENEYİMLERİM GEZME TOZMA DENEYİMLERİM

20 Mart 2018 Salı

Başka Çocuklara Tahammülsüzlük


Çocuk büyütmek ne kadar zor! Sadece yemesi, içmesi, giyinmesi değil sosyal olabilmesi için de ayrıca uğraşmamız gerekiyor.

Sosyal olurken yalnızca çocuklarla uğraşmıyoruz ebeveynleri ile de uğraşıyoruz maalesef! İnanın genel olarak çocuklarda sorun yok, ebeveynler sorunlu! Bir bakın etrafınıza çocuklar az önce kavga ettiği arkadaşının yanına gidip oyun oynayabiliyor ama ebeveynler unutmuyor ve kavga ediyor!

Maalesef kimse kendi çocuğunu uyarmıyor hep başkalarının çocuğunu uyarıyor. Oyun oynamalarına da izin vermiyoruz, problem çözmelerine de! Burada şiddeti kastetmiyorum. Şiddet uygulandığında tabii ki müdahale edeceğiz ancak ufak tefek itişip kakışmalarına da izin vermek gerek. Anne baba olarak her zaman bu çocukların yanında olamayacağımıza göre bunu da öğrenmeliler.

Herkes kendi çocuğunu uyarsa sorun ortadan kalkacak ya da söylenecekse iki çocuğa birden -rencide etmeden- söylenmeli. Sürekli kendi çocuğunu haklı göstermeye çalışmak yerine diğer çocuğun da çocuk olduğunu unutmadan davranmak daha doğru olmaz mı?

Bence bizim sorunumuz ne biliyor musunuz? Bencillik! Kendi çocuğumuz dışındakilere çocuk gözüyle bakmıyoruz. Sanki karşıdaki çocuk değil düşman! Eğer yüreğimizin "adalet terazisi" bozuksa hep bir taraf aşağı çeker. Bizlerde de böyle maalesef!


Kolunu çekme, elini uzatma, saçına dokunma, .... iyi de bu çocuklar nereleriyle oyun oynayacaklar?! O zaman neresine dokunacağını söyle de bilelim nasıl oyun oynayacaklar!

Geçen gün sevdiğimiz arkadaşlarımızla beraber yemek yiyelim dedik. Her şey gayet güzel çocuklar kendi aralarında şakalaşıyor ama annesi babası sürekli benim oğlumu uyarıyor.(Bütün gece uyarıldı) Halbuki masada kendi çocuğu bir şey söylüyor bizimkide gidip saçına dokunup tekrar geliyor. Belli ki aralarında şakalaşıyorlar. Sadece benim çocuğumu uyarana kadar "çocuğum sen de arkadaşının şaka yapmasını istemiyorsan sus lütfen" desene!!! Yok ama kendi çocuğu haklı ya hiç der mi onu? Sonra babası uyarmaya başladı oğlumu!  Tabii bana soldan soldan gelmeye başladılar. Bizim de ister istemez yüzümüz düştü eşi bu duruma ve çocuğumuza bağırdık. Ben bağırdım, eşim bağırdı, kadın ve adam sürekli uyardı!!! Peki diğer çocuğu kim uyardı sizce? Hiç kimse tabii ki! Çünkü onun çocuğu onlara göre hatasız! Neyse eve geldik oğlum başladı ağlamaya. Ben bir şey yapmadım sadece oyun oynamaya çalışıyordum. Ne yaptım ki ben! En sonunda da "keşke ölsem" deyince ben artık koptum. Neymiş arkadaşlarımızla yemek yedik! Ben mutsuz olduktan sonra benim çocuğum mutsuz olduktan sonra bir anlamı kalmıyor ki bir araya gelmenin!

Evet şimdiki anne babalar olarak çok bilgiliyiz, çok okuyoruz, okuduklarımızı harfiyen uygulamaya çalışıyoruz vs. vs. ama sevgisiziz! Sadece kendi çocuğumuzu seviyoruz, başka çocuklara tahammülümüz yok!

İnanın bu ilk değil o kadar çok olay yaşıyoruz ki! Başkasının çocuğunu uyarırken iki kere düşünmeliyiz. Bakın hiç uyarmamalıyız demiyorum sürekli uyarmamalıyız. Bu karşı taraf için çok rahatsız edici bir durum. Bir de sürekli uyarılan çocuk daha da hırçınlaşabiliyor o yüzden ortaya söylemekte fayda var. Ahmet, Mehmet,... çekme, yapma, tutma yerine "çocuklar lütfen yapmayın" demek daha doğru. Eminim sizlerde yaşamışsınızdır. Haydi siz de yaşadıklarınızı anlatın dertleşelim.

#öncekendiçocuğunuuyar




6 yorum:

  1. Ne güzel bir yazı ne doğru tespitler. Hepimizin başına geliyor bu tür şeyle maalesef. Her çocuk ve her ebeveyn ayrı birer dünya ve hayattaki en zor şeylerden biri de gerek çocuklarla gerekse de yetişkinlerle ilişkileri sağlıklı bir şekilde yürütmek ve yönetmek olsa gerek. İletişim biçimlerimizle ilgili ciddi sorunlarımız var çoğu zaman. Bazen insan gerçekten ne yapacağını bilemeyebiliyor. Çocuğumuza ya da kendimize ruhen iyi gelmeyen ortamlarda bulunmamak belki bir çözüm olabilir. Ama hayattan kaçamıyorsunuz, içinde olmanız gereken zaruri durumlar da olabiliyor. Dediğiniz gibi çocukların iletişimine çok gerekmedikçe çok müdahil olmamaktan yanayım ben de. Eğer çocuğunuzun haksızlığa uğradığını düşünüyorsanız benzer şekilde siz de çocuğa ya da aileye nazik bir dille gerekli ikazlarda bulunabilirsiniz.

    YanıtlaSil
  2. Ben de yaşıyorum maalesef böyle sorunları. Oğlum gerçekten ya bir şey yapmamış oluyor ya da çocukça masum şeyler yapıyor. Ama başka bir çocuk nasılsa uyarılmayacağından, ailesi tarafından savunulacağından eminse bazen çizgiyi aşabiliyor. Yine de onun bir çocuk olduğunu asla unutmuyorum. Ama aile işin içine girip kayırıcı tutumlar sergileyip ve hatta yetmezmiş gibi benim çocuğumu haketmediği halde uyarmaya başlayınca yapılan haksızlığa dayanamıyorum. Oğlumun 'ama ben bir şey yapmadım ki' demesi içimi burkuyor. İşin garibi bu tip ebeveynlere durumu izah etmeye de kalkışamıyorsunuz. Anlamak istemiyorlar. Uzun vadede kendi çocuklarına büyük kötülük ettiklerinin farkında değiller. Ben nasılsa çocuğumun uğradığı haksızlığı bir şekilde tölere ederim. Ah şimdiki anne babalar...

    YanıtlaSil
  3. benim çocuğum yok arkadaşlarım hep çocuklu; ama onlarda çocuklarını uyarmıyor diye rahatsız oluyorum bazen bize geldiklerinde ya da dışarıdayken,mesela yaşı 9 olmasına rağmen dolaptan aldığı her şeyi saça saça yiyor ya da dağıtıyor ağız ucuyla yapma oğlum deniyor, dışarıda kafe gibi yerlerde oluyoruz rahatsız edici davranışları oluyor yine de ses etmiyorlar, ben söylemek istemiyorum anne babası varken ama bazen taşıyorum

    YanıtlaSil
  4. Çocukları rahat bırakmak gerekiyor arkadaşınızın çocuğuna çok üzüldüm sebebi onu çok mutsuz olacağı bir gelecek bekliyor kendine güveni olmayan hatalarını görmeyip kapatan bir ebeveyne sahip olmak ona hep zarar verir. onlar hiç karışmasa dövüşseler bile çocuklar çabuk barışır kin onların dünyasın da yok :(
    Oğlum küçükken yaşadığımız bir anım geldi aklıma ,oyun esnasın da korunakları olmayan (kuru)dere yatağı gibi bir metrelik çukura birbirlerine çarpınca kız düşmüş önce anlamadım balkondan izliyordum oğlum ağlayarak geldi anne itmedim çarpıştık ama düştü ağlıyor canı yandı ben de üzüldüm diye anlatınca gidip baktık minik kız da bir şey yokmuş eve geçmiş o da eşimle gidip aileye bir özür dileyelim yine de geçmiş olsun diyelim dedik. gittiğimiz de sofraya oturmuşlardı (Allah rahmet eylesin ) komşumuz aynen şöyle dedi; eğer çocukların olayı için geldiyseniz konuşacak bir şey yok bize geldiyseniz sofraya buyurun dedi hiç unutmuyorum. Tersi bir durum da olabilirdi onların oyunu yüzünden biz tartışacak değiliz demişti.
    Herkes çocuğuna dikkat edecek müdahale etme konuları çok daha farklı yine de ebebevynler sabırlı olmak zorun da.
    Geçmiş olsun diyelim en azından bu konu vesilesi ile kişiliklerini öğrenmiş olmuşsunuz. Benzer bir olayı Diyarbakır'dayken Duru da yaşadık benimkilerin de o kişilerle görüşeceklerini sanmıyorum dünyada ki tek çocuğun sadece kendilerin de olduğunu sanan aileler var maalesef.
    İyi izlenmeli çok dikkat edilmeli ama karışmanın sınırları olmalı:)

    YanıtlaSil
  5. ben bu konuda çok rahat olamıyorum maalesef. Ben çocuğumu annem gibi de büyütmek istemiyorum. Bizim zamanımızda misafir çocukları hep haklı olurdu bize yasak olanlar onlara serbest. Benim evimde tüm çocuklar eşit oğullarıma neyi yasakladıysam misafir çocukları da aynı haklara ve şartlara sahipler. Kızarken de tüm çocuklara ortak kızarım karşımdaki de kızıyorsa lütfen ayırmadan hepsine diyorum. Bazı annelerde de seninkinin ters durumu oluyor kendi çocuğuna kızmaya gittiyse -hepsine kız ki birbirlerine kinlenmesinler diyorum. Ama senin yaşadığın durumu yaşadığım an tepkimi koyuyorum

    YanıtlaSil
  6. Çok doğru tespitler. Malesef bu durumdan ben çok çektim. Bulunduğum semteki bazı insanların aynen dediğin gibi bencillikleri yüzünden çocukların okulunu değiştirme noktasına bile gelmiştim bir dönem. Neyse büyüdüler de kurtuluyorum yavaş yavaş

    YanıtlaSil

Yorum Kuralları
1 - Yaptığınız yorumun, yazıyla alakalı olmasına özen gösteriniz
2 - Yazım ve dil bilgisi konusundaki hassasiyetinizi yorumlarınızda da gösteriniz.
3 - Her zaman nazik bir üslup kullanmaya özen gösteriniz.
4 - Yukarıdaki kurallardan herhangi birine uymamanız durumunda,
site sahibi yorumunuzu yayınlama ya da yayınlamama hakkına sahiptir.

blog şablon tasarım sosyal medya kafe
DENEYİMLİ ANNE COPYRİGHT © 2015 TÜM HAKLARI SAKLIDIR.BLOGUMDA YAYINLANAN YAZILARIN VE RESİMLERİN İZİNSİZ KULLANILMASI 5846 SAYILI FİKİR VE SANAT ESERLERİ YASASINA AYKIRIDIR.
www.deneyimlianne.com’ da yer alan tüm bilgiler, kişisel deneyim ve araştırmalarımdır.Tedavi ve teşhis özelliği taşımaz,
sadece tavsiye ve bilgilendirmeye yöneliktir.Her bireyin gereksinimlerinin farklı olduğu göz önüne alındığında, kendinize ve çocuğunuza özel yöntemler için mutlaka konunun uzmanına başvurun.